Το Φινλανδικό μοντέλο της εκπαίδευσης

Πηγή: BBC

FINNISH SCHOOL

 

Φθάνοντας σε ένα πολυθέσιο σχολείο του Ελσίνκι, το πρώτο πράγμα που σου κάνει εντύπωση είναι η συνύπαρξη παιδιών με μεγάλο εύρος ηλικιών. Επειδή οι μαθητές μένουν στο ίδιο σχολείο για εννέα χρόνια, μπορεί κάποιος να δει εφήβους στη σκάλα αλλά και μικρά παιδιά επτά χρονών να παίζουν στην παιδική χαρά του σχολείου.

Αυτή ίσως είναι και η μεγαλύτερη διαφορά που έχουν τα σχολεία της Φινλανδίας και της Ελλάδας – ότι οι μαθητές περνούν εννέα χρόνια στο ίδιο σχολείο, συνδυάζοντας τους ρόλους της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα παιδιά αρχίζουν τα επίσημα μαθήματα τους όταν γίνονται επτά χρονών και μένουν στο ίδιο σχολείο έως ότου γίνουν 16. Ακολούθως θα πάνε ή στο λύκειο, που θα τους οδηγήσει στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ή  σε μια επαγγελματική σχολή.

Συνήθως τα σχολεία στην Φινλανδία έχουν πολλούς ανοικτούς χώρους, γυάλινους τοίχους, έξυπνο σχεδιασμό, βιβλιοθήκες και υπολογιστές. Αισθάνεσαι εκεί μέσα, παρά το μεγάλο αριθμό των μαθητών που έχουν μερικά σχολεία – και 500 παιδιά ακόμα – μια ηρεμία και μια ησυχία που σε ξενίζει.
Κι αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε μια άλλη πολιτιστική διαφορά – ότι οι μαθητές δεν φορούν παπούτσια, αλλά περπατούν γύρω με τις κάλτσες τους.Αυτό δίνει μια αίσθηση ενός φιλικού χώρου ή ακόμα και οικογενειακού. Αν και μερικοί από τους εφήβους βρίσκουν ενοχλητικό να έχουν τόσα πολλά μικρά παιδιά γύρω τους, αυτή η συνύπαρξη κάνει να φαίνεται το φινλανδικό σχολείο λιγότερο εφηβικό γκέτο από ό,τι ένα συνηθισμένο σχολείο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.Οι δάσκαλοι αναγνωρίζουν ότι αυτή η ενιαία σχολική δομή σημαίνει ότι το προσωπικό ξέρει τους μαθητές και τις οικογένειές τους πολύ καλά, δεδομένου ότι οι μαθητές θα είναι εκεί από τη νηπιακή ηλικία.Επίσης, οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία αυτά λένε ότι το σύστημα του ενιαίου σχολείου, με ένα γνωστό περιβάλλον, κάνει τα παιδιά να αισθανθούν ασφαλέστερα, με μικρή πιθανότητα του φόβου για το άγνωστο και μια πιο εύκολη μετάβαση στα εφηβικά χρόνια και έπειτα στο επόμενο στάδιο της προχωρημένης εκπαίδευσης (Λύκειο).»Η βάση της εκπαίδευσης και της διδασκαλίας μας είναι η ισότητα», λέει μια δασκάλα και συμπληρώνει ότι η θέση του δασκάλου στη Φινλανδία έχει μεγάλο κύρος και αναγνωρίζεται η κοινωνική διάσταση του εκπαιδευτικού έργου.Μια άλλη παράμετρος είναι η καλή γνώση των Αγγλικών που ξέρουν τα παιδιά, που διδάσκονται μόνο στο σχολείο τους κι όχι στα φροντιστήρια και σε ιδιαίτερα μαθήματα. Κι αυτό γιατί η καλή γνώση μιας τουλάχιστον ξένης γλώσσας είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους Φινλανδούς, γιατί η γλώσσα τους είναι ξεκομμένη από τις υπόλοιπες παραδοσιακές γλώσσες της Ευρώπης (όπως και η Ελληνική).Τα παιδιά αποκτούν την πρώτη τους επαφή με τις ξένες γλώσσες παρακολουθώντας ταινίες στη τηλεόραση (οι ταινίες εκεί δεν είναι μεταγλωττισμένες όπως στη Γερμανία για παράδειγμα). Έτσι, τα παιδιά από πολύ νωρίς προσπαθούν να διαβάζουν τους υπότιτλους και παράλληλα ακούνε την ξένη γλώσσα. Αλλά αποκτούν εμπειρίες της ξένης γλώσσας και μέσα από την τεχνολογία, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, από τα game boy κλπ.Επιγραμματικά θα λέγαμε ότι στη Φινλανδία η εκπαίδευση έχει αναχθεί σε αγαθό υψηλής αξίας από τη δεκαετία του ’70. Τότε άρχισε η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, καρποί της οποίας είναι η σημερινή αναγνώριση από όλο τον κόσμο. Πιστεύουν ότι μέσω της εκπαίδευσης η οικονομία στις σύγχρονες κοινωνίες λειτουργεί αποτελεσματικότερα, δίδοντας παράλληλα στην αγορά εργασίας τη δυνατότητα να αποδίδει τα μέγιστα προς όφελος της ευημερίας του συνόλου.

Το σχολικό σύστημα στη Φινλανδία

Τα παιδιά αφού πάνε στο νηπιαγωγείο ή στους παιδικούς σταθμούς, κάνουν μια προκαταρτική τάξη (pre -school) μεταξύ του 6ου και του 7ου έτους της ηλικίας τους και στα 7 πάνε στο κανονικό σχολείο.

Την εβδομάδα τα μικρά παιδιά παρακολουθούν 19 ώρες, αργότερα 23 ώρες και τέλος στις μεγάλες τάξεις οι μαθητές κάνουν 30 ώρες.

Οι δήμοι όμως – αυτοί προσλαμβάνουν το προσωπικό του σχολείου μαζί με το Συμβούλιο των γονέων και κηδεμόνων αλλά έχουν και την ευθύνη των σχολείων – μπορούν να προσαρμόζουν τα ωράρια ή προτείνουν την επιμήκυνσή τους.

Είναι ενδιαφέρον ότι η κρατική επιχορήγηση προς τους δήμους αγγίζει το 57%, από εκεί και πέρα αναλαμβάνουν οι δήμοι να καλύψουν τα υπόλοιπα.

Στο πανεπιστήμιο οι μαθητές εισάγονται με πανεθνικές εξετάσεις, όταν τελειώσουν τις σπουδές τους στο Λύκειο (16 – 19 ετών). Εξετάζονται στη μητρική τους γλώσσα (υπάρχει μια μειονότητα που μιλάει Σουηδικά), στη δεύτερη εθνική (είτε πρόκειται για τη φινλανδική είτε για τη σουηδική), μια ακόμη ξένη γλώσσα και τέλος είτε μαθηματικά είτε ένα μάθημα γενικών σπουδών. Στις γενικές σπουδές, ο μαθητής μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στη Βιολογία, στη Γεωγραφία, στη Χημεία, στη Φυσική, στην Ιστορία και στις Πολιτικές Επιστήμες, στη Φιλοσοφία ή στην Ψυχολογία.

Προκειμένου όμως να μπει κάποιος στην Ιατρική ή στη Νομική Σχολή, οι μαθητές παρακολουθούν επιπλέον μαθήματα, και ενδεχόμενως πληρώνουν επιπλέον χρήματα  για δύο ή και τρία χρόνια.

Στην τριτοβάθμια Εκπαίδευση υπάρχουν τα Πανεπιστήμια και τα Τεχνολογικά Ιδρύματα (Polytechnics). Τα πανεπιστήμια απολαμβάνουν καθεστώς υψηλής αυτονομίας, παραμένουν όμως υπό την επίβλεψη του κράτους και αποτελούν το ακαδημαικό σκέλος της ανωτάτης εκπαίδευσης. Σκοπεύουν στην έρευνα και οι φοιτητές στοχεύουν στο διδακτορικό.

Οι τεχνολογικές σχολές από την άλλη είναι ιδρύματα που είτε ανήκουν στους δήμους είτε σε ιδιώτες, και χορηγούν μπάτσελορ. Βρίσκονται κοντά στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και από αυτά αποφοιτούν νοσοκόμες, φυσιοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, αλλά και μηχανικοί και μουσικοί. Για την είσοδο στα πολυτεχνεία χρειάζεται ο μαθητής, είτε να δώσει τις γενικές, εθνικές εξετάσεις είτε να έχει τελειώσει τις σπουδές του στην τεχνική εκπαίδευση.

Δωρεάν γεύματα και φροντίδα των παιδιών

Όμως υπάρχουν κι άλλες εκπλήξεις. Το σχολείο χρησιμοποιείται και για τη φροντίδα των παιδιών όταν δουλεύουν οι γονείς. Έτσι μπορούν να παραμείνουν στον ίδιο χώρο παιδιά νηπιακής ηλικίας (από οκτώ μηνών) μέχρι και 16 χρονών.

Για τους νεώτερους μαθητές η επίσημη σχολική ημέρα τελειώνει περίπου στις 1 το μεσημέρι αλλά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις εγκαταστάσεις του σχολείου για να γευματίσουν, να διαβάσουν, να κάνουν αθλητισμό κλπ. Τα δε σχολικά γεύματα είναι δωρεάν.

Η συμπεριφορά των παιδιών προκαλεί ανησυχίες στους καθηγητές και στους δασκάλους στην Ελλάδα.  Αλλά αυτό δε συμβαίνει στα σχολεία της Φινλανδίας. Εάν υπάρχει πρόβλημα με κάποιους μαθητές, πρώτα γίνεται κουβέντα με τα ίδια τα παιδιά και εάν δεν βρεθεί φόρμουλα για την επίλυση του προβλήματος, καλούνται οι γονείς. Μάλιστα Και οι αποβολές δεν έχουν την τιμητική τους στα σχολεία αυτά.

Τα παιδιά είναι πιθανό να πάνε στο τοπικό τους σχολείο, εκτός κι αν οι γονείς θέλουν ένα σχολείο με μια ιδιαίτερη ειδικότητα, όπως μουσικό ή χορευτικό κλπ.

Η ισότητα των ευκαιριών στην εκπαίδευση σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μαθητές δύο ταχυτήτων αλλά προχωρούν με όλους τους μαθητές, επιδιώκοντας υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά ως τα 16 τους.

Και υπάρχει ιδιαίτερη φροντίδα για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Στόχος του συστήματος είναι ο εντοπισμός τους όσο το δυνατόν νωρίτερα, κυρίως στο νηπιαγωγείο ή στον παιδικό σταθμό, για να τους δώσουν μια επιπλέον βοήθεια και υποστήριξη.

Στη Φινλανδία οι διακοπές το καλοκαίρι διαρκούν δύο μήνες, περίπου. Και είναι αρκετές αν συγκριθούν με τις διακοπές σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Αλλά αυτό δεν φαίνεται να ενοχλεί τους υπεύθυνους της Παιδείας στη Φινλανδία.

Η χώρα 

Η Φινλανδία, έχει το μισό πληθυσμό της Ελλάδας – μόλις 5,2 εκατομμύρια κατοίκους, και βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ της Δύσης και της Ανατολής. Για πολλά χρόνια – στην περίοδο του ψυχρού πολέμου – ήταν ουδέτερη χώρα και γι αυτό όλες οι συζητήσεις μεταξύ των δυτικών και ανατολικών γίνονταν στο Ελσίνκι.

Σήμερα όμως βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της εκπαιδευτικής κοινότητας της Ευρώπης, αλλά και της Κίνας (έχει υπογραφεί πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ τους για να μελετήσουν οι Κινέζοι το εκπαιδευτικό σύστημα των Φιλανδών). Αφορμή γι αυτό είναι οι υψηλότατες επιδόσεις των μαθητών της σε διαγωνισμούς παγκοσμίου εμβέλειας.  Έτσι, δεκάδες δημοσιογράφοι και εκπαιδευτικοί σπεύδουν στο Ελσίνκι να διαπιστώσουν από κοντά τα αίτια αυτής της εκτίναξης. Και φυσικά όλοι ευελπιστούν να ανακαλύψουν το φοβερό μυστικό που κρύβεται πίσω από την εντυπωσιακή άνοδο του επιπέδου των μαθητών.

Η ίδια η κυβέρνηση της Φινλανδίας δέχεται ότι το σύστημα της Φινλανδίας έχει υψηλή αποδοτικότητα, παρότι το κόστος δεν είναι το ίδιο υψηλό και το ποσοστό επί του AEΠ δεν ξεπερνά το 5,2% (παρόμοιο με πολλές άλλες χώρες), και είναι το 11,9% του συνόλου των δημόσιων δαπανών.

Στην υψηλή απόδοση του εκπαιδευτικού συστήματος συνεισφέρει μεταξύ των άλλων:

1. Η σταθερή εκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόζεται στα θέματα της Παιδείας, ανεξαρτήτως αν αλλάζει η Κυβέρνηση ή ο υπουργός της Παιδείας.

2. Οι ίσες ευκαιρίες μάθησης για όλους τους μαθητές

3. Η ενιαία μορφή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

4. Η πολιτική της συναίνεσης στο χώρο της Παιδείας

5. Το αποκεντρωμένο σχολείο, τη διοικητική ευθύνη του οποίου φέρει αποκλειστικά η Tοπική Aυτοδιοίκηση,

6. Το άρτιο σύστημα δημόσιων βιβλιοθηκών άρτια εξοπλισμένων με βίντεο, υπολογιστές και πολυμέσα.

7. Η ύπαρξη του Εθνικού Εκπαιδευτικού Συμβουλίου όπου χαράσσονται βασικές κατευθυντήριες γραμμές της εκπαίδευσης

Advertisements

Summerhill – ΕΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

«Προτιμώ ένα σχολείο που βγάζει ευτυχισμένους οδοκαθαριστές παρά νευρωτικούς επιστήμονες»
Νηλ Σάδερλαντ – Iδρυτής του Summerhill

 

Εδώ και 80 χρόνια υπάρχει στην Αγγλία ένα σχολείο όπου επιτυχία δεν είναι οι μεγάλοι βαθμοί, όπου αν θέλεις μπορείς να μην πας για μάθημα και να παίζεις όλη μέρα, όπου οι μαθητές έχουν ακριβώς ίσα δικαιώματα με τους δασκάλους και καθηγητές.
Είναι σχολείο «αντιαυταρχικής αγωγής». Η βασική φιλοσοφία του είναι ότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν είναι ελεύθερα παρά όταν εξαναγκάζονται. Γι’ αυτό όλα τα μαθήματα είναι προαιρετικά και οι μαθητές αποφασίζουν μόνοι τους πώς θα αξιοποιήσουν τον χρόνο τους.
Οι σχέσεις του Summerhill με την Βρετανική κυβέρνηση δεν είναι οι καλύτερες. Έχει επιθεωρηθεί περισσότερες φορές από οποιοδήποτε άλλο σχολείο στην χώρα. Το 1999, μετά από μία μεγάλης έκτασης επιθεώρηση, ο Υπουργός Παιδείας απείλησε το σχολείο με κλείσιμο αν μέσα σε έξι μήνες δεν άλλαζε την τακτική των προαιρετικών μαθημάτων. Το σχολείο κατέφυγε στη δικαιοσύνη. Τον Μάρτιο του 2000, μπροστά σε ένα ειδικό δικαστήριο και μετά από τέσσερις μέρες ακροάσεων, όλοι οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης κατέρρευσαν. Το Summerhill κέρδισε το δικαίωμα να επιθεωρείται με κριτήρια που σέβονται τη φιλοσοφία του.

 

O Νηλ Σάδερλαντ (A.S Neill/1883-1973) ήταν εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Υποστήριζε ότι τα παιδιά έχουν δικαιώματα, ότι δεν ανήκουν σε γονείς και καθηγητές και ότι είναι έγκλημα να τα χτυπάς και σοβαρό λάθος να τα εξαναγκάζεις να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν (εκτός αν έτσι προστατεύεις άλλους). Οι ιδέες του αυτές, που στην εποχή του θεωρήθηκαν αναρχικές, βρίσκονται σήμερα στην Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Σύμφωνα με την εφημερίδα Times, ο Νηλ είναι ένας από τους δώδεκα κορυφαίους Βρετανούς παιδαγωγούς της χιλιετίας.

 

Το συγκλονιστικό σχολείο της γέφυρας

Ένας αθέατος ήρωας του καιρού, μαζεύει κάθε μέρα τα παιδιά μιας παραγκούπολης και τα μαθαίνει γράμματα, κάτω από μια γέφυρα στην Ινδία

Στο Νέο Δελχί, κάτω από μια γέφυρα του metro, συντελείται καθημερινά ένα μικρό θαύμα. Γύρω στα 70 παιδιά, από τις γειτονικές παραγκουπόλεις, παρακολουθούν μαθήματα στο υπαίθριο σχολείο που έχει στήσει εκεί ένας αφανής ήρωας: Ο 40χρονος Rajesh Kumar Sharma.   Πατέρας τριών παιδιών και ο ίδιος ο Sharma, υποχρεώθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων να παρατήσει το Κολλέγιο όπου σπούδαζε. Και όπως παρατήρησε για τι ίδιο ακριβώς συνέβαινε με πολλά παιδιά στην περιοχή. Δεν πήγαιναν σχολείο, γιατί οι οικογένειές τους δεν το άντεχαν οικονομικά.

«Όποτε περνούσα από την περιοχή, έβλεπα παιδιά να χασομεράνε από εδώ κι από ‘κει, σπαταλώντας το χρόνο τους» είπε ο ίδιος, εξηγώντας πώς ξεκίνησε το όλο εγχείρημα. Σκέφτηκε λοιπόν να δημιουργήσει ένα δωρεάν σχολείο. Και επειδή δεν είχε καν την οικονομική δυνατότητα να χτίσει – ή έστω να νοικιάσει – ένα μέρος για να κάνει μάθημα, έβαψε δύο τοίχους μαύρους για να τους χρησιμοποιήσει σαν πίνακα της τάξης και άρχισε να διδάσκει κάτω από μια γέφυρα.   Παράλληλα, προσπάθησε να πείσει τους εργάτες και τους αγρότες της περιοχής, να επιτρέψουν στα παιδιά τους να παρακολουθήσουν τα μαθήματα, αντί να δουλεύουν για να συμπληρώσουν το οικογενειακό εισόδημα. Και πράγματι. Σύντομα, άρχισαν να καταφθάνουν στο «υπαίθριο σχολείο» παιδιά που υπό άλλες συνθήκες θα δούλευαν από εδώ και από κει, χωρίς να έχουν την παραμικρή τύχη να ξεφύγουν από την προδιαγεγραμμένη μοίρα της φτώχειας.

Στο σχολείο τα μαθήματα ξεκινάνε από τα βασικά. Στόχος είναι να προετοιμαστούν τα παιδιά, για να συνεχίσουν σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Όταν ξεκίνησε πέρσι το εγχείρημα, είχε 140 μαθητές. Τώρα, τουλάχιστον τους μισούς από αυτούς, όπως λέει ο ίδιος, κατάφερε να τους βάλει σε κανονικά σχολεία.   Για να καταφέρει να κρατήσει το «σχολείο» του σε λειτουργία, ο Sharma, αφήνει για δυο ώρες την δουλειά του σε ένα εμπορικό κατάστημα στο Shakarpur, όπου τον αναπληρώνει ο αδερφός του και πάει να διδάξει. «Έρχονται εδώ κάθε μέρα και καταφέρνουμε να είμαστε μπροστά στην ύλη από άλλα σχολεία», λέει ο ίδιος. Μάλιστα επιτρέπει και σε μικρότερα παιδιά να καθήσουν στις τάξεις και να παρακολουθήσουν.

Πλέον ο «καλός σαμαρείτης της εκπαίδευσης» δεν είναι μόνος. Τον βοηθάει και ο Laxmi Chandra, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής. «Δεν παίρνω καν απουσίες», λέει ο Chandra. «Στα παιδιά αρέσει να έρχονται εδώ, γιατί δεν υπάρχουν οι περιορισμοί των κανονικών σχολείων και θέλουμε να το κρατήσουμε έτσι»   Ο εμπνευστής του σχολείου της γέφυρας, θεωρεί ότι το μεγαλύτερό του επίτευγμα, είναι η αλλαγή νοοτροπίας στους γονείς. Οτι δηλαδή τους έπεισε να επενδύσουν στη μόρφωση των παιδιών τους, γιατί έτσι μπορούν να τους προσφέρουν μια καλύτερη μοίρα.

«Ο δάσκαλός μας, μας λέει πως για να αντιμετωπίσεις τη φτώχεια, πρέπει να ανοίγεις το μυαλό σου και αυτό γίνεται μόνο με τη μόρφωση», είπε στην τοπική εφημερίδα ένας 15χρονος μαθητής του Sharma.

Πηγή: www.lifo.gr

 

 

Το Σχολείο των πρωτόγονων

 

sxoleio-protog

Διάφορες μαθητικές τάξεις ανά τον κόσμο [Φωτογραφίες]

Δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο ένα εξαιρετικό φωτο-ρεπορτάς της αγγλικής εφημερίδας Guardian, με φωτογραφίες διαφόρων μαθητικών τάξεων ανά τον κόσμο.

Από τους Ρώσους μαθητές στην Prada, στα παιδιά στη Νιγηρία που κάθονται τέσσερα σε ένα θρανίο, ο φωτογράφος Julian Germain μας πηγαίνει ένα ταξίδι σε διάφορες τάξεις του κόσμου.

Σε κάθε φωτογραφία, θα μπορέσετε να βρείτε επίσης ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το σχολείο και τους μαθητές που παρουσιάζονται, όπως:

  • Ποσοστό γονιμότητας
  • Προσδόκιμο ζωής
  • Ποσοστό πληθυσμού με λιγότερο από 2$ τη μέρα
  • Ποσοστό μαθητών που δεν πηγαίνουν στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση
  • Γραμματισμός της νεολαίας

Σύνδεσμος άρθρου: http://www.guardian.co.uk/education/gallery/2012/sep/14/schools-around-the-world-children#/?picture=395983360&index=1

πηγή: http://blogs.sch.gr/nikmichailidis

Το ελεύθερο ενεργό σχολείο της Στουτγάρδης (Freie Aktive Schule Stuttgart)

 Στη Στουτγάρδη της Γερμανίας έχει ιδρυθεί ελεύθερο σχολείο όπου τα παιδιά μαθαίνουν δίχως εξουσιαστικές δομες ή εξαναγκασμό. Η επανάσταση ξεκινά από την εκπαίδευση!
Φανταστείτε… ένα άλλο σχολείο είναι εφικτό!
Το ελεύθερο ενεργό σχολείο της Στουτγάρδης (Freie Aktive Schule Stuttgart) ακολουθεί τη φιλοσοφία ότι:
“Είναι θαύμα πως η περιέργεια έχει διασωθεί ακόμα στα παιδιά που μεγαλώνουν με τις σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας. Ευτυχώς η περιέργεια δεν έχει ακόμα κατασταλεί εντελώς. Τα παιδιά χρειάζονται την ελευθερία για να μάθουν. Δίχως αυτή δεν γίνεται τίποτα.”
Άλμπερτ Αϊνστάιν
Τον Σεπτέμβρη του 2002 άρχισαν οι διαδικασίες ίδρυσης του ελεύθερου ενεργού σχολείου της Στουτγάρδης σε ιδιόκτητο κτήριο αφού ξεπεράστηκαν διάφορα εμπόδια για να γίνει δημοτικό σχολείο. Τελικά άνοιξε τις πόρτες του το Σεπτέμβρη του 2006. Σε αυτό σπουδάζουν παιδιά μέχρι και την δέκατη τάξη.
Το σχολείο ιδρύθηκε από οχτώ οικογένειες που αναζητούσαν νέες παιδαγωγικές ιδέες και ήθελαν να επιτρέψουν στα παιδιά να ρυθμίσουν μόνα τους τη μάθησή τους.
Η Maria Montessori συναντήθηκε με τους Ehepaar Rebeca και Mauricio Wild που εδώ και 28 χρόνια λειτουργούσαν ένα ελεύθερο σχολείο στον Ισημερινό (νότια Αμερική), κι έτσι επιβεβαίωσε πως οι νέες εκπαιδευτικές ιδέες μπορούν πράγματι να εφαρμοστούν.
Το πιο σημαντικό άτομο σε ένα σχολείο είναι το παιδί, μα και ο γονιός είναι επίσης σημαντικός. Πρέπει πρώτα ο γονιός, για να στείλει το παιδί του σε ελεύθερο σχολείο, να αποφασίσει πως είναι σημαντικό να μπορεί το παιδί να ακολουθήσει το δικό του μοντέλο μάθησης.
Τα παιδιά θέλουν να μάθουν, γιατί η μάθηση είναι κάτι το φυσικό. Αν η μάθηση γίνεται σύμφωνα με τη θέληση και την ιδιοσυγκρασία του παιδιού τότε το παιδί μεγαλώνει και μαθαίνει δίχως διαταραχές. Δεν υπάρχει ανάγκη εξαναγκασμού για κάτι που όλα τα παιδιά νοιώθουν φυσική ανάγκη να κάνουν – να μάθουν! Αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξη.
Κάθε άτομο είναι ελεύθερο και θέλει να γίνει σεβαστό ως ελεύθερο άτομο από τους άλλους. Έτσι και τα παιδιά, μπορούν να μάθουν μέσα σε μια κοινότητα που τα σέβεται ως ελεύθερα άτομα και δεν τα εξαναγκάζει σε τίποτα. Έτσι μεγαλώνουν και μαθαίνουν να σέβονται και την ελευθερία των άλλων. Η εμπειρία της συμμετοχής σε μια ομάδα είναι πολύ σημαντικό στοιχείο της ελεύθερης εκπαίδευσης, καθώς και η εμπειρία πως το να κάνεις λάθος είναι επιτρεπτό. Η μάθηση είναι διασκεδαστική και απώτερος σκοπός είναι η εμπειρία και όχι η παπαγαλία.
“Ο στόχος της εκπαίδευσης δεν πρέπει να είναι να γεμίζει το μυαλό του παιδιού με στεγνές πληροφορίες μα να δημιουργεί το ίδιο το παιδί ευκαιρίες μάθησης και να ανακαλύψει τους άλλους ανθρώπους και να είναι σε θέση να κάνει καινούργια πράγματα” – Jean Piaget Ελβετός ψυχολόγος 1896-1980
Στο ελεύθερο ενεργό σχολείο της Στουτγάρδης (FAS) η εκμάθηση είναι μια αυτο-διαδικασία ανάπτυξης. Το παιδί λέει “βοηθήστε με να το κάνω μόνος μου”. Βοηθάμε το παιδί να καταστρώσει ένα εσωτερικό σχέδιο αυτο-ανάπτυξης σύμφωνα με τη θέλησή του και τη φυσική του τάση για μάθηση.
Στο σχολείο FAS τα παιδιά μαθαίνουν με τον δικό τους ρυθμό και χρησιμοποιούν τα υλικά και την υποστήριξη του σχολείου σύμφωνα με τη προσωπικότητά τους. Η μάθηση είναι ενεργή, γίνεται μέσα από δραστηριότητες και χρησιμοποιούνται και οι πέντε αισθήσεις. Υπάρχουν δωρεάν παιχνίδια και γίνεται ομαδική εργασία. Τα παιδιά έχουν δημοκρατική συμμετοχή μέσα στη σχολική ζωή. Επίσης τα παιδιά που έχουν μάθει κάτι μπορούν να βοηθήσουν και τα υπόλοιπα να το μάθουν, κι έτσι το παιδί συχνά μαθαίνει από τα άλλα παιδιά. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες υποστηρίζονται καταλλήλως και γίνεται πλήρης ενσωμάτωσή τους στη σχολική κοινότητα.
Οι βαθμοί στο σχολείο FAS δεν είναι αριθμοί. Δεν υπάρχουν βαθμοί με την εξουσιαστική έννοια της λέξης.       Υπάρχουν πιστοποιητικά και γραπτές εκθέσεις. Υπάρχουν και κοινές συνεδριάσεις-συνελεύσεις δασκάλων, παιδιών, γονιών.
Η εκπαίδευση στο σχολείο περιλαμβάνει και οικολογική εργασία, καθώς και δραστηριότητες που βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή άλλων χαρακτηριστικών κουλτούρας.»

“Τα παιδιά μαθαίνουν όλη την ώρα σαν τρελά, μέχρι να πάνε σχολείο” – Jean Liedloff

περισσότερα :www.fas-stuttgart.de/

Πολύ Αποτελεσματικοί και Επιτυχείς Μεταρρυθμιστές στην Εκπαίδευση

Έχω ακούσει, πολλές φορές, τα σκολιανά μου με τη εμμονή μου σε θέματα τεχνολογίας και εκπαίδευσης. Υποστηρίζω ότι η τεχνολογία στην εκπαίδευση επαναφέρει το διάλογο στις επιστήμες της παιδαγωγικής, διδακτικής και ψυχολογίας αλλά έχει και τη δυνατότητα να καλύψει τις κοινωνικές-οικονομικές διαφορές.

Ας πάρουμε την περίπτωση της Νότιας Κορέας και την αξιολόγηση της PISA του ΟΟΣΑ.

Η Νότιος Κορέα ακολουθεί την προδιαγεγραμμένη πορεία. Υποχρεωτική εκπαίδευση το ’50. To ’60 και ’70 προσπαθεί να εντάξει περισσότερους μαθητές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το ’70 επενδύει στις ΤΠΕ δημιουργώντας κυρίως υποδομές. Το 2005 δημιουργεί το Cyber Home Learning System που πρακτικά είναι μία δικτυακή πλατφόρμα ενίσχυσης των μαθητών και κυρίως των φτωχών μαθητών. Το 20011 , μετά από 4 χρόνια πιλοτικής εφαρμογής, θα προσπαθήσει να ενσωματώσει μέχρι το 2015 τα ηλεκτρονικά βιβλία. Τα ηλεκτρονικά βιβλία προσφέρουν διαρκή κι αυτόματη ανανέωση περιεχομένου κι όχι στατικό περιεχόμενο όπως τα παραδοσιακά κι επιπλέον συνδυάζουν  κείμενα, βίντεο, πηγές, προσομοιώσεις, animation, ασκήσεις. Οι μαθητές μπορούν να υπογραμμίζουν, να κρατούν σημειώσεις, να τα αναδιοργανώνουν  και να αλληλεπιδρούν με τους εκπαιδευτικούς σε πραγματικό χρόνο.

Ας δούμε κάποια στοιχεία του εκπαιδευτικού συστήματος της Νότιας Κορέας:

  • Επενδύει στην εκπαίδευση το μεγαλύτερο ποσοστό του κατά κεφαλή εισοδήματος 7,6%!!! όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 5,9%.
  • Οι Εκπαιδευτικοί αμείβονται καλύτερα. Εισπράττουν το ισοδύναμο του 195% του κατά κεφαλή εισοδήματος όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 124%. Αυτό ισχύει για κάθε χώρα ξεχωριστά. Μπορεί ο δάσκαλος του Λουξεμβούργου να παίρνει σε απόλυτες τιμές περισσότερα από τον νοτιοκορεάτη δάσκαλο αλλά …
  • Οι τάξεις είναι μεγαλύτερες από το μέσο όρο.
  • Η Νότιος Κορέα πιστεύει στην οικονομική επένδυση στην Παιδεία.
  • Οι γονείς της Νότιας Κορέας επενδύουν στην εκπαίδευση των παιδιών τους και ένα 72,2% των μαθητών του γυμνασίου κάνουν απογευματινά μαθήματα , φροντιστήρια κι ιδιαίτερα.
  • Οι μαθητές στην Νότια Κορέα πηγαίνουν σχολείο λιγότερες ώρες από το μέσο όρο των μαθητών του ΟΟΣΑ.
  • Οι μαθητές που προέρχονται από φτωχό κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον έχουν σχεδόν τις διπλάσιες πιθανότητες επιτυχίας από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ  14% vs 8%

Αποτελέσματα

  • Το 2009 είχαν τις κορυφαίες επιδόσεις στα Μαθηματικά και στην κατανόηση και τρίτοι μετά την Φινλανδία και Ιαπωνία στις επιστήμες.
  • Μέσα από τα πιλοτικά τους προγράμματα διαπίστωσαν ότι ενισχύθηκαν οι μαθητές που προέρχονται από χαμηλότερα κοινωνικά-οικονομικά στρώματα.
  • Αν και το 90% των μαθητών δήλωσε ότι χρησιμοποιεί υπολογιστή μόνο το 20% δήλωσε ότι έχει πρόσβαση στο σχολείο. Στη Νορβηγία 70% αξιοποιούν υπολογιστή στο σχολείο.
  • Πολιτεία και κοινωνία πιστεύει ότι η εκπαίδευση είναι θεμελιώδης λίθος της ανάπτυξης της χώρας.

Θα μπορούσα να σας επισημάνω διάφορα ενδιαφέροντα και πρωτόγνωρα, ομοιότητες με την κοινωνία αλλά και διαφορές. θα αρκεστώ σε 3:

  • Το πρόγραμμα θα προχωρήσει γιατί ενισχύονται οι κοινωνικά-οικονομικά αδύνατοι μαθητές.
  • Υπάρχουν σημαντικές ομοιότητες των οικογενειακών προσδοκιών στην Ελλάδα και την Ν. Κορέα αλλά και τόσες διαφορές.
  • Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Εκπαιδευτικών στηρίζει τα μέτρα.

Γιατί σας κούρασα σήμερα:

  1. Ο Γιάννης, κατά τη γνώμη μου, έθεσε πολύ ήπια το θέμα που δημιουργείται με την νέα εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας. Οι σκέψεις μου ήταν και είναι πολύ πιο έντονες. Ίσως επειδή είναι πολύ δύσκολο να ασκήσουν τα πειθαρχικά τους καθήκοντα καταφεύγουν στην πολύ πιο εύκολη λύση της απαγόρευσης. Και μετά από όλα αυτά σας παρακαλώ
  2. ψηφίστε

Ελληνικό σχολείο το 1945…

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Quién dijo crisis? Ποιός μίλησε για κρίση;


Ποιός μίλησε για κρίση; (Ταινία μαθητών από Ισπανία)

Αειφόρο σχολείο

Το αειφόρο σχολείο είναι ένα σχολείο χαρούμενο, ήρεμο, ασφαλές, ένα σχολείο στο οποίο οι μαθητές και οι μαθήτριες χαίρονται να φοιτούν, ένα σχολείο που δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να αναπτύξουν τα ταλέντα και τις ικανότητές τους, την κριτική σκέψη, ένα σχολείο που δίνει χρόνο για αναστοχασμό, που δείχνει κατανόηση και αγάπη για όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από την επίδοσή τους στα μαθήματα, ένα σχολείο εργαστήρι της ζωής και της χαράς.

Η βασική ιδέα του «Αειφόρου Σχολείου», είναι η ενσωμάτωση της ιδέας και των αξιών της αειφορίας σε κάθε πλευρά της ζωής του, δηλαδή στη διοίκηση, στη μαθησιακή διαδικασία, στη διαχείριση των κτηρίων, στις μετακινήσεις από και προς το σχολείο, στις σχέσεις του σχολείου με τη σχολική και την ευρύτερη τοπική κοινότητα.

Η Αειφορία είναι το μέλλον της επιβίωσης μας. Είναι ένα σύστημα που σέβεται τη ζωή σε όλες  τις μορφές της και χτίζει ένα καλύτερο κόσμο για όλα τα όντα, αναπαράγοντας την ποικιλομορφία που διδάσκει η ίδια η φύση. Εδώ η φύση είναι το μάθημα, η αίθουσα, ο δάσκαλος – η δασκάλα: ένα σύστημα που επιβίωσε για εκατομμύρια χρόνια και θα συνεχίσει να επιβιώνει…

Το σύγχρονο σχολείο πρέπει να γίνει ένα σχολείο προσανατολισμένο στην αειφόρο ανάπτυξη. Να είναι ένα αειφόρο σχολείο! Ένας χώρος  «ανοιχτός» και «ποιοτικός», ένα πλαίσιο επικοινωνίας και ζωής από το οποίο θα απορρέει μια διάσταση  ενεργής μάθησης, μια πρακτική αξιοποίηση του πλήθους των πληροφοριών και των γνώσεων που μας κατακλύζουν. Θα προκύπτει μια στάση ερευνητική,  μάθηση κριτική και βιωματική,  ευαισθητοποίηση στα προβλήματα του περιβάλλοντος, καθώς και ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης.
αναδημοσίευση από 1ο Δ.Σ.Νεάπολης

Αρέσει σε %d bloggers: