Ιστορία του Χολαργού

Ονομασία

Η ονομασία Χολαργός δόθηκε προς τιμή του αρχαίου ομώνυμου δήμου από τον οποίο καταγόταν ο φημισμένος Αθηναίος πολιτικός Περικλής. Φιλολογικά και αρχαιολογικά (επιγραφικά) στοιχεία, όμως, αποδεικνύουν οτι ο αρχαίος δήμος βρισκόταν σε αρκετά διαφορετική θέση από το σημερινό, συγκεκριμένα κοντά στα Νέα Λιόσια ίσως και το Καματερό.

Το έμβλημα του σημερινού δήμου, δε θα μπορούσε να είναι άλλο από την προτομή του Περικλέους και τα δέκα αστέρια που συμβολίζουν τις φυλές στην Αρχαία Αθήνα.

 

 

Ιστορία

Στην αρχαιότητα ο σημερινός δήμος αποτελούσε έκταση της περιφέρειας του αττικού Δήμου Φλύας. Αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν τον εποικισμό της περιοχής από την Πρωτοελλαδική περίοδο. Τα ευρύματα αυτά εντοπίζονται στους πρόποδες του Υμηττού, ενώ επόμενα μαρτυρούν την ύπαρξη ζωής κατά τους Κλασικούς και Ελληνιστικούς χρόνους. Πολλά ταφικά μνημεία χρονολογούνται στον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ.

Ενδείξεις ζωής υπάρχουν και από τα Ρωμαϊκά, τα Βυζαντινά και τα Μεταβυζαντινά χρόνια, ενώ κατά την Τουρκοκρατία η γη του Χολαργού παραμένει έρημη.

Το 1926 σε μία πρωτεύουσα που οικοδομείται από τα ερείπιά της, αναζητείται έκταση προς δόμηση από το συνεταιρισμό «Εταιρία Αγροπόλεων». Η περιοχή του σημερινού Χολαργού αποφασίζεται να δομηθεί, ενώ υπάγεται ακόμα στη διοικητική περιφέρεια της κοινότητος Χαλανδραίων.

Το 1930 αποσπάται από το Χαλάνδρι και ανακηρύσσεται αυτόνομη κοινότητα.

 Κατά την περίοδο του κατοχής, μονάδα του ιταλικού στρατού καταλαμβάνει το Χολαργό και εγκαθιστά το αρχηγείο της. Με την επέλαση των Γερμανών δε, σταματά η οικοδομική δραστηριότητα, ενώ η απελευθέρωση του ελληνικού έθνους βρίσκει την περιοχή σε πολύ άσχημη κατάσταση.

Ο Χολαργός ανοικοδομείται σιγά σιγά από τις στάχτες του, με τους κατοίκους του να στρέφονται στο μικροεμπόριο ώστε να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους και να ξανακτίσουν την πόλη που τόσο αγάπησαν. Έτσι φτάνουμε στη δεκαετία του 60 οπότε και δίνεται το έναυσμα προς τη μαζική δόμηση της περιοχής. Η περίοδος αυτή άλλωστε έχει ταυτιστεί στην Αθήνα με την ανάγκη προς αποκατάσταση των κατοίκων της πρωτεύουσας με κάθε τρόπο. Η δεκαετία αυτή, όπως επίσης και η επόμενη, αφήνουν το στίγμα τους στη σημερινή μορφή του δήμου. Οι χαρακτηριστικές πολυκατοικίες μαζικής κατοίκησης που οικοδομούνται και στο κέντρο των Αθηνών αντικαθιστούν τις γραφικές επαύλεις και τα καλαίσθητα αρχοντικά του παλιού Χολαργού.

Στα χρόνια που ακολουθούν, γειτονικά προάστια κλέβουν την αίγλη του πράσινου προαστίου, με τους Αθηναίους να πληθαίνουν ασφυκτικά και μεγάλες πληθυσμιακές μάζες να μεταναστεύουν όλο και σε μεγαλύτερη απόσταση από την αποπνικτική πρωτεύουσα.

Έτσι φτάνουμε στον 21ο αιώνα, εποχή που σηματοδοτείται από την ανάπλαση, ανοικοδόμηση και εκμοντερνισμό της μικρής αυτής πόλης. Οι σωστές βάσεις στη δόμηση που θέτουν οι εμπνευστές της, με την προνομιακή θέση στους πρόποδες του Υμηττού την εύκολη και γρήγορη σύνδεση με το κέντρο των Αθηνών, το πετυχημένο ρυμοτομικό σχέδιο και το φυσικό κάλλος της περιοχής, την αναδεικνύουν σε μια σύγχρονη πόλη. Είναι από τους πρώτους δήμους που συνδέονται με το δίκτυο του Μετρό μέσω της λεωφόρου Μεσογείων (στάση Εθνική Άμυνα), ενώ αναμένεται μέσα στο 2007-2008 να εξυπηρετείται από άλλους δύο σταθμούς (Χολαργός και Νομισματοκοπείο).

 

 

 Χαρακτηριστικά

Με την ανάγκη στέγασης της ταλαιπωρημένης από τις κακουχίες της Ελλάδας και με τον οικιστικό κορεσμό των Αθηνών διαμορφώθηκε σταδιακά η σημερινή πόλη. Οικοδομήθηκε στο μεταίχμιο της μετάβασης από την αστική νοοτροπία της μεγαλουπόλεως, στην ανάγκη για μικρές κηπουπόλεις στο λεκανοπέδιο. Αρχικά οικοδομείται μαζικά, με πενταώροφες πολυκατοικίες και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μεγάλους κήπους. Το γκρίζο κυριαρχεί παντού με τις πανομοιότυπες πολυκατοικίες να ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνιά.

Σήμερα γίνονται βήματα προς τον εκμοντερνισμό και την ανάπλασή της. Μικρές οάσεις πρασίνου στολίζουν τις γειτονιές, η ανοικοδόμηση διαφοροποιεί το τοπίο αρχιτεκτονικά και η σύνδεση του Χολαργού με τις συγκοινωνίες βελτιώνεται και πληθώρα αθλητικών και πολιτιστικών χώρων κοσμούν το κέντρο της πόλεως (δημοτικό γυμναστήριο και βιβλιοθήκη). Η αγορά είναι συγκεντρωμένη σε ένα εμπορικό κέντρο στον κεντρικό δρόμο της πόλεως, ενώ η λεωφόρος Μεσογείων που «αγκαλιάζει» τη βόρεια πλευρά του δήμου προσφέρει διάφορα προϊόντα, υπηρεσίες υγείας και χώρους ψυχαγωγίας.

(πηγή: Βικιπαίδεια)

 

 

 

Στο Δημαρχείο Χολαργού στις 28 Οκτωβρίου 2003 μέσα σε μια κατάμεστη από δημότες αίθουσα, ο Δήμαρχος Δημήτρης Νικολάου παρουσιάζει με συγκίνηση το νέο σήμα του Δήμου Χολαργού που ως βασικό του συστατικό έχει φυσικά τη μορφή (που είχε και το προηγούμενο σήμα) του στυλοβάτη της Δημοκρατίας και δημιουργού της Αθήνας του Χρυσού Αιώνα, του Περικλή, αποτυπωμένη σε μπλέ σκούρο φόντο (ακριβές αντίγραφο του θαυμαστού έργου του χαλκοπλάστη της αρχαιότητας Κρησίλα που βρισκόταν κοντά στα Προπύλαια της Ακρόπολης), πλαισιωμένη από δέκα αστέρια που συμβολίζουν τις δέκα φυλές της Αρχαίας Αθήνας, στις οποίες χώρισε στο τέλος του ΣΤ΄ αιώνα π.Χ. ο Κλεισθένης τους Αθηναίους και τους λοιπούς κατοίκους της Αττικής, και ήσαν οι εξής: 1) Ερεχθηίς, 2) Πανδιονίς, 3) Λεοντίς, 4) Ακαμαντίς 5) Οινηίς, 6) Κεκροπίς, 7) Ιπποθοντίς, 8) Αιαντίς, 9) Αντιοχίς και 10) Αιγηίς. Σε κάθε φυλή υπήχθησαν διάφοροι Δήμοι, και χωριά από την Πόλη (Άστυ), την παράλια γη, την αγροτική γη και τους ορεινούς τόπους. Στην Ακαμαντίδα Φυλή (που το όνομα της προήλθε από το γιο του Θησέα Ακάμαντα) υπήγοντο από την πόλη (Άστυ), η συνοικία του έξω Κεραμεικού, από την παράλια γη ο Δήμος Θορικού, από την αγροτική γη ο Σφηττός (σημερινό Κορωπί) και ο Χολαργός. Στην Ακαμαντίδα Φυλή ανήκε ο Στρατηγός Ξάνθιππος και η σύζυγος του Αγαρίστη, εγγονή του Κλεισθένη και φυσικά ο γιος του Περικλής. «Ο Περικλής άνηκε στην Ακαμαντίδα φυλή και στον δήμο Χολαργού».

Ποιος όμως ήταν ο Χολαργός στην πορεία των αιώνων, μέχρι τη στιγμή της νεότερης επανεμφάνισής του; Σε ποιες πηγές αναφέρεται, με τι ιστορικά πρόσωπα συνδέεται; Και ποια είναι η σημερινή άποψη; Ο Δήμος Χολαργού τίμησε ιδιαίτερα τον Μεγάλο Άνδρα (που τον θεωρεί δικό του Δημότη) που γεννήθηκε και ανήκε στον Χολαργό. Ταυτιζόταν, όμως, η θέση του σημερινού Χολαργού με αυτήν της αρχαιότητας; Με δεδομένο την ευρύτητα που χαρακτηρίζει τις περιγραφές των χώρων όπου αναπτυσσόταν κάθε αρχαία αθηναϊκή φυλή, μέχρι σήμερα δεν έχουν καθορισθεί επιστημονικά τα ακριβή όρια της περιοχής της. Έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις, που συμφωνούν με την ταύτιση με τη σημερινή του θέση ή διαφωνούν ενώ η αρχαιολογική έρευνα που θα μπορούσε να δώσει πιθανή απάντηση στο ερώτημα δεν έχει γίνει στην ευρύτερη περιοχή, εκτός από τμήμα της περιοχής ανατολικά του νοσοκομείου Σωτηρία, όπου σε ανασκαφική έρευνα στα 1933 ευρέθη αρχαίο νεκροταφείο με πυράς κτερίσματα και ληκύθους που χρονονολογήθησαν από τον 6ο μέχρι τον 3ο π.Χ. αιώνα13, από την ύπαρξη αρχαίου τείχους εξ ογκολίθων σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου, από την 5η Στάση Χολαργού προς τον Υμηττό που έχει καταστραφεί από πολλών δεκαετιών, και από σποραδικά ευρήματα, αναθηματικών στηλών και επιτυμβίων που ευρέθησαν πλησίον της Λεωφόρου Μεσογείων.

 

 

Ανοικοδόμηση

Πρώτος οικιστής του νέου προαστίου ήταν ο ιδρυτής του Π. Βουτσινάς που έκτισε ωραιότατη διώροφη έπαυλη στη συμβολή των οδών Περικλέους και Ευριπίδου. Η τελευταία τιμητικά μετονομάσθηκε σε οδό Π. Βουτσινά με απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χολαργού στις 10 Αυγούστου 1937, με εισήγηση του τότε Προέδρου τής Κοινότητας, του αείμνηστου Νίκου Βιτάλη, και ενετοιχίσθη μαρμάρινη πλάκα με την ένδειξη «Η κοινότης Χολαργού προς τον Π. Βουτσινάν, ιδρυτήν και πρώτον οικιστήν τιμής ένεκεν14 σε σεμνή τελετή.

Ο ίδιος ο Π. Βουτσινάς έκτισε και τον Ι. Ναό της Φανερωμένης, ο οποίος «εδωρήθη μεν τοις εν Αθήναις και Πειραιεί Λευκαδίοις, μετετράπη δε εις ενοριακόν τοιούτον15, τον δε θεμέλιο λίθο του, κατά υπάρχουσα μαρτυρία, έθεσε ο Ιωάννης Καρύδης πρόεδρος του Λευκαδίων, μέλος της εταιρείας Αγροπόλεων, και οικιστής, του οποίου η ωραιοτάτη έπαυλη υπάρχει ακόμα και σήμερα στην οδό Ασπασίας, επί της πλατείας Φανερωμένης είναι από τα λίγα σωζόμενα αρχιτεκτονικά δείγματα της εποχής εκείνης.

Η ανοικοδόμηση όμως του νέου προαστίου μετά τη χάραξη των δρόμων και τις αγοροπωλησίες των οικοπέδων16 απαιτούσε την ύπαρξη έργων κοινής ωφέλειας και ως τέτοια τα βασικά ήταν εκείνα που αφορούσαν την ύδρευση, τον ηλεκτροφωτισμό και τη συγκοινωνία.

Για την ύδρευση της περιοχής ανοίχθηκε πηγάδι στον Άνω Χολαργό, το νερό του οποίου μέσω δεξαμενής που βρισκόταν στην θέση του σημερινού Ι. Ναού Αγ. Τριάδος διοχετευόταν με απλό δίκτυο στις κατοικίες, για συγκεκριμένες ώρες. Για τον ηλεκτροφωτισμό χρησιμοποιήθηκε αρχικά η ίδια γεννήτρια που αντλούσε το νερό και έτσι ο Προοδευτικός και Ψυχαγωγικός Όμιλος Χολαργού κατάφερε να στήσει τους πρώτους δέκα στύλους διανομής ηλεκτρισμού. Στη συνέχεια η Εταιρεία Αγροπόλεων «συνεβλήθη μετά του Χρ. Περιχάρου, ιδιοκτήτη, τότε, του κτήματος όπου νυν ευρίσκεται το Νομισματοκοπείον της Τραπέζης Ελλάδος, και όπου ούτος είχε εγκατάστασιν παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας…».

Όσο για τη συγκοινωνία: «Η συγκοινωνία εξησφαλίσθη δια συμβάσεως μετά του Ηλία Θεμελή, κάτοχον αυτοκίνητου συγκοινωνίας 18 θέσεων. Το αυτοκίνητο αυτό, όπερ έφερε την επιγραφήν «Ζωρζέτα» έδει να πραγματοποιεί διαδρόμας ανά μίαν ώραν απ΄ Αθηνών εις Χολαργόν, αντί 5.000 δρχ. μηνιαίως, έστω και άνευ επιβατών».

Τα πρώτα σπίτια κτίζονταν και σιγά -σιγά δημιουργείται η κοινωνία των Χολαργιωτών. Τα ονόματα των μελών της κοσμούν σήμερα πολλούς από τους δρόμους μας. Π.Βουτσινάς, Γ. Μάνσολας, Γ. Βεντούρης, Ν. Βιτάλης, Ν. Σαλίγγαρος, Ε. Κατσιμπίρη, Α. Δαρίγος, Κοντογιαννόπουλος κλπ. Είναι οι άνθρωποι που δημιούργησαν τον Χολαργό, έγραψαν την ιστορία του, του έδωσαν τα χαρακτηριστικά του, την ταυτότητά του, με πολύ κόπο και μεράκι εργάστηκαν για να αναπτυχθεί, να εξελιχθεί, να ξεχωρίσει. Ο Χολαργός γεννήθηκε από αυτούς τους ανθρώπους και αναπτύχθηκε κυρίως χάρις σ’ αυτούς τους πρωτοπόρους».

Το πρώτο Δημοτικό Σχολείο στεγάζεται σε ένα μικρό κτήριο, αυτό που σήμερα είναι η πιτσαρία La Fiamma στην πλατεία Δημοκρατίας. Ο Χολαργός μεγαλώνει σιγά – σιγά και τo 1933 αποσπάται από το Χαλάνδρι και ανακηρύσσεται αυτόνομη κοινότητα. Τα γραφεία της στεγάζονται στον πρώτο όροφο οικήματος της εταιρείας Αγροπόλεων που βρισκόταν στην 4η Στάση επί της Λ. Περικλέους & Μεσογείων, στη θέση που βρίσκεται σήμερα το κατάστημα Δαναός, έμπροσθεν του οποίου, επί της Λ. Μεσογείων, υπήρχε πέτρινο πολυβολείο που διατηρήθηκε μέχρι των ημερών της διαπλάτυνσης της Λεωφ. Μεσογείων. Πρώτος πρόεδρος της Κοινότητας ο Νίκος Βιτάλης με πλούσιο οργανωτικό και τεχνικό έργο που έθεσε τις βάσεις του μετασχηματισμού του προαστίου, από αντικείμενο μιας εταιρείας σε όραμα μιας αυτοδιοικούμενης κοινότητας. Το έργο το κοινοτικό και φιλανθρωπικό αναλαμβάνει το ζεύγος Πασιθέας και Νικολάου Σαλιγγάρου, ιδρύοντας σύλλογο, και πραγματοποιώντας σειρά πολιτιστικών και άλλων εκδηλώσεων που δίνουν ζωντάνια στον τόπο.

Έτσι φτάνουμε στα χρόνια του πολέμου και της κατοχής. Μονάδα του ιταλικού στρατού καταλαμβάνει τον Χολαργό και εγκαθιστά το αρχηγείο της στην έπαυλη του ζεύγους Σαλιγγάρου, τους οποίους και εξεδίωξε. Η έπαυλη αυτή υπάρχει και σήμερα και βρίσκεται επί των οδών Αετιδέων και Πολυμνίας, αφέθη δε στην ιδιοκτησία του Δήμου Χολαργού από τον Ν. Σαλίγγαρο με τη διαθήκη του.

Μετά τους Ιταλούς έρχονται οι Γερμανοί που επιτάσσουν και άλλα οικήματα όπως την έπαυλη του ποιητού Κ. Κοκόροβιτς, και η ανοικοδόμηση του Χολαργού σταματά, ενώ το καταστροφικό έργο τους απλώνεται σε όλη την περιοχή.

Για την καταστροφή αυτή γράφει ο Ι. Χαρίτος στο Ημερολόγιό του: «Το πυκνό και ωραίο δάσος του Χολαργού δεν υπάρχει πια. Άλλοτε τα πεύκα και οι θάμνοι ήταν τόσο πυκνά, ώστε δεν έβλεπε κανείς τίποτα οι άλλο παρά μόνο πράσινο. Τώρα βλέπω το έδαφος ξερό, πεύκα αραιά και την πλαγιά του Υμηττού φαλακρή, με ένα χρώμα κίτρινο χρωματισμένο…».

Είναι τότε που λειτουργεί ο σταθμός «Κοινωνική Αντίληψις Χολαργού» από τον καθηγητή Γ. Παπακώστα και την Ευαγγελία Κατσιμπίρη, σταθμός που ανασυστήνεται αργότερα το 1956, από την Πασιθέα Σαλιγγάρου μαζί με το «Ταμείο Περιθάλψεως Χολαργού» του συζύγου της Ν. Σαλίγγαρου.

Η Απελευθέρωση βρίσκει τον Χολαργό σε άσχημη κατάσταση. Σιγά σιγά όμως αρχίζει ξανά η αναδημιουργική πορεία του.

Δημιουργείται ένα μικρό εμπορικό κέντρο γύρω στην πλατεία Μεταξά (σήμερα πλατεία Δημοκρατίας) και τα πρώτα καταστήματα κάνουν δειλά – δειλά την εμφάνισή τους. Δημόσιες υπηρεσίες, πλην της κοινότητας, δεν υπάρχουν και ο Χολαργός υπάγεται στις αντίστοιχες στο Χαλάνδρι ή την Αγία Παρασκευή. Γυμνάσιο δεν υπάρχει και η συγκοινωνία μέσω της Λεωφόρου Μεσογείων, που είναι ένας μικρός ασφαλτοστρωμένος δρόμος με χαντάκια εκατέρωθεν για την απορροή των ομβρίων, είναι υποτυπώδης.

Η πραγματική ανοικοδόμηση του Χολαργού αρχίζει ουσιαστικά μετά το 1960. Αυτή την εποχή αρχίζει να κτίζεται δίπλα στο μικρό ναό η νέα εκκλησία της Φανερωμένης, όραμα και πραγματοποίηση του ακάματου ιερέα και πρωταγωνιστή της ζωής στο Χολαργό, Ιωάννη Βεντούρη. Σήμερα είναι ο καθεδρικός ναός της πόλης μας στην ομώνυμη πλατεία. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της γύρω του ναού περιοχής, ακόμα, οι μονοκατοικίες και τα διώροφα κτίσματα με μοναδική εξαίρεση τη τετραώροφη πολυκατοικία της οδού Βουτσινά που υπάρχει και σήμερα.

Η δόμηση αυξάνεται σε μεγάλο βαθμό όταν ο επιτρεπόμενος συντελεστής δόμησης των οικοπέδων γίνεται 1,40, που σημαίνει ότι κάθε 1.000 μέτρα οικόπεδο χτίζει 1400 μέτρα κατοικίας, και οι επιτρεπόμενοι όροφοι αυξάνονται σε πέντε. Το σύστημα της αντιπαροχής βρίσκει εύφορο έδαφος κι έτσι οι παλιές ωραίες επαύλεις και τα αστικά σπίτια κατεδαφίζονται το ένα μετά το άλλο δίνοντας τη θέση τους σε πολυώροφες οικοδομές, εμπορικά κέντρα και αυξάνοντας τον πληθυσμό και τα αυτοκίνητα σε μεγάλο βαθμό δημιουργώντας προβλήματα συγκοινωνιακά, προβλήματα στάθμευσης, ανάγκη νέων δημοτικών χώρων κ.λπ.

Είναι η εποχή που ο παλιός Χολαργός, το ήρεμο προάστιο αρχίζει να χάνεται και στη θέση του να δημιουργείται η σημερινή πολυάνθρωπη πόλη του εικοστού πρώτου αιώνα που σε τίποτα πια δεν θυμίζει το Χολαργό που ζήσαμε, που αγαπήσαμε κι αγαπάμε.

Ο πληθυσμός του Δήμου το 2003 εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 50.000 κατοίκους.

 Τελειώνοντας τη συνοπτική παρουσίαση τόσο της ιστορικής διαδρομής του ωραίου προαστίου μας όσο και της σύγχρονης παρουσίας του στην ενεργό ζωή θά θελα να ζητήσω συγνώμη για παραλήψεις που σίγουρα υπάρχουν. Έχω την ελπίδα πως σύντομα θα μπορέσω να δώσω στη δημοσιότητα μια πλήρη ιστορική μελέτη με λαογραφικό, πολιτιστικό, φωτογραφικό και άλλο υλικό που επεξεργάζομαι από χρόνια.

Ο Χολαργός που όλοι αγαπήσαμε, ο Χολαργός που γνωρίσαμε από μικρά παιδιά και παίζαμε στις απέραντες αλάνες του, τότε που η Μεσογείων ήταν ουσιαστικά καρόδρομος με τα πέτρινα φυλάκια και ο παράδρομός της χώρος καθημερινού περπατήματος, «η παραλία», όπως τη λέγαμε…, ο Χολαργός με τους Ανθρώπους του, τους ιδιαίτερους τύπους του, τις παρέες και την κοινωνική ζωή εκείνων των χρόνων, ο Χολαργός των επαύλεων, μα και των απλών μονοκατοικιών, δεν υπάρχει πια!

Στη θέση του είναι η πολυάνθρωπη πολιτεία που μας περιτριγυρίζει, με τις πολυκατοικίες, το κυκλοφοριακό πρόβλημα , την έλλειψη χώρων στάθμευσης και το καθημερινό άγχος, είναι ακόμα μια σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία. Ταυτόχρονα όμως δεν παύει για μας να διαφέρει από τα άλλα προάστια. Ίσως είναι ο Υμηττός πλάι μας με τα όμορφα δειλινά του και το μυρωδάτο θυμάρι του, ίσως είναι η καμπάνα του Αϊ-Γιάννη του Θεολόγου του Μοναστηριού εκεί ψηλά που ο ήχος του χτυπά μελωδικά, στ’ αυτιά μας, ίσως ακόμα είναι οι άνθρωποί του, γιατί ακόμα ακούς τα καλημερίσματα των ανθρώπων που συναντιούνται στους δρόμους… Ισως .. ίσως…

Ό,τι κι αν είναι όμως από αυτά, πάνω απ’ όλα είναι η ζωή που ζήσαμε σ’ αυτόν τον τόπο, με τις αναμνήσεις της, τις χαρές και τις λύπες, είναι το χθες, το σήμερα και το αύριο που κληρονομούμε στα παιδιά μας με ελπίδα, να ζήσουν στην όμορφη πόλη μας να την αγαπήσουν όπως εμείς και να την κάνουν ακόμα καλύτερη και πιο ανθρώπινη…

Δημήτρης Παπαδόπουλος
Νοέμβριος 2003

(πηγή: Δήμος Χολαργού)

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: